Wednesday, 9 February 2011

දිදුළන අන්ධකාරය





සිහිනයක මල් පිපී
රා‍්‍රතිය ඇස් හරී
තරු කිනිති පරවෙලා
මඟ සොයන්නට බැරි
කනාමැදිරියො නැතී
අන්ධකාරය දිදුළයි

මඟ කියනු කිසිවෙක් නැතී
මඟ අසන්නට රිසිනැතී
දිදුළන අන්ධකාරය
වැයෙනා හද ස්වරයයි

කළුවරට පෙම්බැදී
මල් සුවද විදගමි
සිහිනයක කිමිදෙනා
කොපුළතක දවටමි

අදුර තූළ වැතිරෙමි
හිරුට දහවල දෙමි
දුලන අදුරම වෙමි
එළියේ සැඟවී ගමි

2011- 02- 09

2 comments:

hare :-) said...

දිදුලයිනම්
කුමට බයවෙන්නද
අන්ධකාරයට වුව

Il mondo di una povera pazza said...

දාන්න පහක් හරේ...

සන්ජි ආපහු ලියන්න ගත්ත එක නම් මට ගේන්නේ කියාගන්න බැරි සතුටක්...

මොකද කියන්නේ අර කතා සීරිස් එක පටන් ගමුද ආයේ...?